از سنجش نتیجه تا هدایت یادگیری؛ بازاندیشی در کارکرد بازخورد آموزشی

بازخورد آموزشی زمانی می تواند به بهبود یادگیری منجر شود که از سطح اعلام بازخورد آموزشی یکی از موثرترین حلقه های ارتباطی میان ارزشیابی و یادگیری است و می تواند نتایج حاصل از سنجش را به فرصتی برای اصلاح عملکرد و پیشرفت دانش آموزان تبدیل کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جایگاه بازخورد در جهت دهی به فرایند یادگیری و ارتقای کارکرد ارزشیابی آموزشی انجام شده است. رویکرد پژوهش مروری تحلیلی است و با بررسی منابع علمی و آموزشی مرتبط، ابعاد مختلف بازخورد، از جمله شفاف سازی وضعیت یادگیری، اصلاح خطا، تقویت خودارزیابی و هدایت فعالیت های بعدی دانش آموز بررسی شده است. یافته های بررسی نشان می دهد بازخورد زمانی بیشترین اثربخشی را دارد که مشخص، به موقع، متناسب با هدف آموزشی و قابل استفاده برای اصلاح عملکرد باشد. همچنین، بازخورد هدفمند می تواند نقش معلم را از ثبت کننده نتایج به هدایت کننده فرایند یادگیری نزدیک تر کرده و دانش آموز را در ارزیابی و تنظیم عملکرد خود فعال تر سازد.واژگان کلیدی: بازخورد آموزشی، ارزشیابی تکوینی، یادگیری، خودارزیابی، یادگیری خودتنظیم، ارزشیابی آموزشی