از انتقال دانش تا ساختن اندیشه؛ بازنگری در برنامه درسی و تدریس برای تقویت تفکر انتقادی

تفکر انتقادی از جمله توانایی هایی است که دانش آموزان برای مواجهه آگاهانه با مسائل آموزشی، اجتماعی و اطلاعاتی به آن نیاز دارند. شکل گیری این توانایی تا حد زیادی به کیفیت تجربه یادگیری و فرصت هایی بستگی دارد که در برنامه درسی و فرایند تدریس برای پرسشگری، تحلیل، ارزیابی و تصمیم گیری فراهم می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی ظرفیت های برنامه درسی و شیوه های تدریس در زمینه تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان انجام شده است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که محتوای مسئله محور، فعالیت های پژوهشی، گفت وگوی کلاسی، یادگیری مشارکتی، حل مسئله، پرسش های سطح بالای شناختی و ارزشیابی فرایندی می توانند زمینه مناسبی برای فعال شدن فرایندهای فکری دانش آموزان فراهم کنند. همچنین، نقش معلم در این فرایند از انتقال دهنده اطلاعات به هدایت کننده و تسهیل گر یادگیری تغییر می کند. توجه همزمان به محتوای برنامه درسی، روش تدریس و شیوه ارزشیابی می تواند مسیر موثرتری برای پرورش یادگیرندگانی تحلیل گر، پرسشگر و توانمند در تصمیم گیری ایجاد کند.واژگان کلیدی: تفکر انتقادی، برنامه درسی، روش های تدریس، یادگیری فعال، پرسشگری، حل مسئله، آموزش وپرورش، یادگیری عمیق