تحلیل تاثیر فناوری هوشمند بر فعالیت حرکتی دانش آموزان

گسترش فناوری های هوشمند، شیوه زندگی و الگوهای رفتاری دانش آموزان را تحت تاثیر قرار داده و در کنار فرصت های آموزشی، نگرانی هایی درباره کاهش تحرک و افزایش کم تحرکی ایجاد کرده است. در عین حال، فناوری هوشمند می تواند از طریق ابزارهای پوشیدنی، نرم افزارهای ورزشی، بازی های فعال ویدیویی، سامانه های ثبت و تحلیل حرکت و برنامه های شخصی سازی شده، به عاملی برای افزایش مشارکت حرکتی تبدیل شود. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ابعاد مختلف تاثیر فناوری هوشمند بر فعالیت حرکتی دانش آموزان انجام شده است. روش پژوهش، کیفی و مبتنی بر مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای منابع علمی مرتبط با فناوری آموزشی، تربیت بدنی و فعالیت جسمانی دانش آموزان است. یافته ها نشان دادند که تاثیر فناوری بر فعالیت حرکتی ماهیتی دوگانه دارد؛ استفاده منفعلانه و طولانی مدت از ابزارهای دیجیتال می تواند زمان نشستن و کم تحرکی را افزایش دهد، در حالی که استفاده هدفمند از فناوری های تعاملی و حرکتی می تواند انگیزه، مشارکت، خودنظارتی، بازخورد و استمرار فعالیت بدنی را تقویت کند. واژگان کلیدی: فناوری هوشمند، فعالیت حرکتی، دانش آموزان، تربیت بدنی، فناوری آموزشی، بازی فعال، تحرک بدنی، آموزش وپرورش