بررسی تاثیر هوش مصنوعی بر یادگیری دانش آموزان

گسترش هوش مصنوعی، شیوه های آموزش، دسترسی به منابع و تجربه یادگیری دانش آموزان را با تغییرات قابل توجهی روبه رو کرده است. ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند با ارائه بازخورد سریع، تولید محتوای متناسب با نیاز یادگیرنده، شناسایی نقاط ضعف و قوت، پاسخ گویی تعاملی و فراهم کردن فرصت تمرین بیشتر، زمینه ای برای یادگیری فعال تر و متناسب تر فراهم کنند. با وجود این ظرفیت ها، استفاده آموزشی از این فناوری بدون توجه به نقش معلم، سواد دیجیتال، صحت اطلاعات، حریم خصوصی و احتمال وابستگی دانش آموزان می تواند پیامدهای نامطلوبی نیز به همراه داشته باشد. پژوهش حاضر با رویکرد مروری تحلیلی و با بررسی منابع فارسی مرتبط، به تحلیل ابعاد مختلف تاثیر هوش مصنوعی بر یادگیری دانش آموزان پرداخته است. یافته های بررسی نشان می دهد که بیشترین ظرفیت این فناوری در شخصی سازی یادگیری، افزایش دسترسی به منابع، ارائه بازخورد، تقویت مشارکت، تسهیل تمرین و کمک به شناسایی نیازهای آموزشی دانش آموزان قابل مشاهده است. با این حال، اثربخشی آن به چگونگی طراحی فعالیت های آموزشی و میزان هدایت و نظارت معلم وابسته است. بر این اساس، هوش مصنوعی زمانی می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری منجر شود که به عنوان ابزار پشتیبان فرایند تربیتی به کار گرفته شود، نه جایگزینی برای تعامل انسانی و نقش حرفه ای معلم.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، یادگیری، دانش آموزان، آموزش هوشمند، یادگیری شخصی سازی شده، فناوری آموزشی، یاددهی یادگیری