نقش آموزش های خودمراقبتی در سلامت روان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش های خودمراقبتی در سلامت روان دانش آموزان انجام شده است. با توجه به شیوع روزافزون اختلالات روانی در میان دانش آموزان و ضرورت آموزش مهارت های خودمراقبتی برای مقابله با استرس های تحصیلی، این پژوهش به روش کتابخانه ای و مرور نظام مند منابع علمی شامل مقالات پژوهشی، کتب تخصصی و اسناد معتبر در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان داد که خودمراقبتی، فرآیندی «چندبعدی، دینامیک و سیال» است که ابعاد جسمانی، عاطفی، اجتماعی و معنوی را در بر می گیرد. آموزش های خودمراقبتی با افزایش «مهربانی با خود»، «خودآگاهی» و «ارتباطات اجتماعی» به بهبود سلامت روان و کیفیت زندگی دانش آموزان منجر می شود . همچنین، برنامه های خودمراقبتی ساختاریافته از طریق «کوچینگ هیجانی» و «خودتنظیمی» با کاهش استرس، اضطراب و رفتارهای پرخطر همراه هستند . بررسی ها نشان دادند که آموزش های خودمراقبتی چندوجهی با تلفیق سخنرانی های تعاملی و کارگاه های عملی، اثربخشی بالایی در ارتقای سلامت روان دانش آموزان دارند . در مجموع، نتایج بر ضرورت گنجاندن نظام مند آموزش های خودمراقبتی در برنامه های درسی مدارس و توانمندسازی معلمان برای اجرای این آموزش ها تاکید دارد.واژگان کلیدی: خودمراقبتی، سلامت روان، دانش آموزان، آموزش خودمراقبتی، مدیریت استرس