بازشناسی تحلیلی نقش خانواده در میزان برخورداری از سرمایه اجتماعی

رشد و گسترش سرمایه اجتماعی به عنوان نماد آشکار توسعه پایدار و تنسیق دهنده روابط اجتماعی تحت تاثیر عوامل متعددی است. هدف اصلی این مطالعه بررسی این مساله است که چگونه افراد از طریق خانواده تبدیل به بالغانی می شوند که مراودات و تعاملات اجتماعی شان می تواند به استمرار ، اصلاح ، تقویت ، تولید و باز تولید سرمایه اجتماعی بینجامد. مقاله حاضر به روش پیمایش ، محدوده مطالعه شهر قزوین و حجم نمونه نیز با استفاده از فورمول کوکران ۴۲۰ نفر درنظر گرفته شده است. اطلاعات مورد نیاز از افراد بالای ۱۵ سال و با استفاده از پرسشنامه گردآوری شده است. همچنین سراسر پژوهش حاضر مشحون از انگاره های پارادایم تفسیری در تحلیل دو مولفه خانواده و سرمایه اجتماعی است و درست از همین دهلیز نظری و رسش آماری است که نقش کنشگر در تولید ، انباشت و غنی سازی سرمایه اجتماعی بی بدیل ارزیابی شده و هر استراتژای برای اصلاح یا رفورم این هردو در بادی امر سخت نیازمند بذل توجه به انسان و کنش های انسانی اوست "چه تربیت انسان دموکرات مقدمه ای است برای تشکیل حکومت دموکراتیک".مفاهیم کلیدیخانواده ، سرمایه اجتماعی ، هم کنش گرایی نمادی، Self، کنش پیوسته ، اعیان اجتماعی