گذار از تعلیم و تربیت سنتی به مدرن در مصر در قرن ۱۳ ق/۱۹ م با تاکید بر الازهر

آشنایی مصر با مظاهر تمدنی جدید از طریق فرانسه و به دنبال اشغال این کشور توسط ناپلئون فتح باب آشنایی دنیای اسلام با پیشرفت های حیرت انگیز اروپائیان بود. در این میان آنچه بسیار پررنگ جلوه می نمود ، موفقیت های نظامی و سلطه استعماری این کشورها بر کشورهای مسلمان بود و به همین دلیل انگیزه کشورهای مسلمان از اخذ الگوی پیشرفت از اروپائیان همانا رسیدن به پیروزی های نظامی بود این آرزو فتح بابی برای تامل در پیشرفت های علمی اروپائیان و نظام آموزشی آنان به عنوان علتی اصلی بر معلول پیشین گشت و به این ترتیب شرق دست به اقتباسی همه جانبه از مضامین و مفاهیم علمی ورزش های آموزشی اروپائیان برای کسب پیشرفت های سیاسی و اجتماعی زد ولی به دلیل نا هم خوانی مفاهیم کلیدی آموزشی در دو فرهنگ شرق و غرب و نیز اهداف استعمارگرانه اروپائیان در هنگام انتقال روش های آموزشی به شرق و نیز تعارض و تقابل آراء نخبگان جامعه اسلامی با مفاهیم نوین اروپایی- خواه به دلایل سیاسی خودشان و خواه به دلیل درک تضاد این مفاهیم با آموزه های دینی – این انتقال دانش پس از دوره ای شتاب هرج و مرج گونه توسط مصلحان اسلامی سبب بازخوانی مجدد مفاهیم دینی رایج آن زمان گردید و سرانجام به بازتعریف روش های جدید علمی با آموزه های رفیع اسلامی منجر گردید. کلید واژه ها : الازهر – دانش های نوین – مصر – مصلحان تجددگرا