تاثیر ورزش و فعالیت بدنی بر کاهش پرخاشگری در مدرسه

پرخاشگری یکی از مهم ترین مشکلات رفتاری در میان کودکان و نوجوانان است که می تواند بر عملکرد تحصیلی، روابط اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان تاثیر منفی بگذارد. افزایش رفتارهای پرخاشگرانه در محیط مدرسه، علاوه بر ایجاد اختلال در فرایند یادگیری، امنیت روانی دانش آموزان و معلمان را نیز تهدید می کند. در سال های اخیر، پژوهشگران توجه ویژه ای به نقش ورزش و فعالیت بدنی در پیشگیری و کاهش رفتارهای پرخاشگرانه داشته اند. فعالیت بدنی با ایجاد تغییرات مثبت در عملکرد جسمی و روانی، کاهش اضطراب، افزایش ترشح اندورفین، تقویت مهارت های اجتماعی و بهبود کنترل هیجانات، می تواند به کاهش رفتارهای پرخاشگرانه کمک کند (Biddle & Asare, ۲۰۱۱). هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر ورزش و فعالیت بدنی بر کاهش پرخاشگری در محیط مدرسه و معرفی مهم ترین راهکارهای اجرایی برای بهره گیری از ورزش در ارتقای سلامت روان دانش آموزان است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه کتابخانه ای انجام شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد که مشارکت مستمر دانش آموزان در فعالیت های ورزشی، به ویژه ورزش های گروهی، موجب افزایش خودکنترلی، مسئولیت پذیری، همکاری و احترام به قوانین می شود و در نتیجه میزان رفتارهای پرخاشگرانه را کاهش می دهد. بر این اساس، توسعه برنامه های ورزشی در مدارس می تواند یکی از موثرترین راهکارهای پیشگیرانه در کاهش آسیب های رفتاری باشد.واژگان کلیدی: ورزش، فعالیت بدنی، پرخاشگری، دانش آموزان، مدرسه، سلامت روان.