بازاندیشی در کیفیت یادگیری و تربیت در زیست بوم دیجیتال

گسترش فناوری های دیجیتال، فرایندهای آموزشی و تربیتی را از الگوهای ثابت و یک سویه فاصله داده و ضرورت بازنگری در نقش معلم، شیوه های یادگیری، ارزشیابی و مدیریت آموزشی را افزایش داده است. در این شرایط، کیفیت تعلیم و تربیت تنها با میزان انتقال محتوا یا نتایج آزمون های رسمی سنجیده نمی شود، بلکه توانایی نظام آموزشی در پرورش یادگیرندگانی مستقل، خلاق، مسئول، نقاد و برخوردار از سواد دیجیتال اهمیت ویژه ای پیدا می کند. پژوهش حاضر با تمرکز بر الزامات آموزش و تربیت در محیط دیجیتال، بر اهمیت پیوند میان فناوری، شایستگی حرفه ای معلمان، یادگیری فعال، ارزشیابی فرایندی و تربیت اخلاقی تاکید دارد. یافته های مطالعات جدید نشان می دهد شایستگی دیجیتال معلمان طیف گسترده ای از توانایی ها، از تولید محتوای دیجیتال و ارتباط موثر تا ارزشیابی، حل مسئله، خلاقیت، حفاظت از داده ها و مدیریت محیط های یادگیری دیجیتال را دربرمی گیرد (زارع شیخکلایی و همکاران، ۱۴۰۲). بر این اساس، استفاده اثربخش از فناوری زمانی تحقق می یابد که ابزارهای دیجیتال در خدمت اهداف آموزشی و تربیتی قرار گیرند و جایگزین نقش انسانی معلم و تعاملات اجتماعی نشوند.واژگان کلیدی: زیست بوم دیجیتال، کیفیت یادگیری، تعلیم و تربیت، شایستگی دیجیتال، معلم، یادگیری فعال، فناوری آموزشی