بازتعریف رابطه آموزشی در محیط های یادگیری هوشمند؛ از انتقال محتوا تا مشارکت دوسویه

تحول فناوری های آموزشی، فضای کلاس را از نظر شیوه ارتباط، دسترسی به منابع و چگونگی مشارکت در یادگیری دگرگون کرده است. ابزارهای هوشمند می توانند زمینه دریافت بازخورد سریع، ارائه محتوای متنوع، شناسایی نیازهای یادگیری و افزایش مشارکت دانش آموزان را فراهم کنند؛ اما بهره گیری از این ظرفیت ها زمانی اثربخش خواهد بود که فناوری در کنار ارتباط انسانی و هدایت حرفه ای معلم قرار گیرد. پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد تعامل آموزشی در محیط های یادگیری هوشمند، به بررسی نقش فناوری در تغییر الگوی ارتباط میان معلم و دانش آموز می پردازد. یافته های مطالعات مرتبط نشان می دهد که استفاده هدفمند از ابزارهای هوشمند می تواند فرصت گفت وگو، مشارکت، بازخورد و یادگیری فعال را افزایش دهد و در عین حال، نقش معلم را از انتقال مستقیم اطلاعات به هدایت، تسهیل و تنظیم فرایند یادگیری نزدیک کند. در مقابل، استفاده افراطی از فناوری، کاهش ارتباط چهره به چهره و ضعف مهارت های فناورانه می تواند کیفیت تعامل آموزشی را کاهش دهد. واژگان کلیدی: تعامل آموزشی، معلم، دانش آموز، یادگیری هوشمند، فناوری آموزشی، هوش مصنوعی، کلاس دیجیتال