از ارتباط سنتی تا هم آفرینی یادگیری؛ بازنگری در نقش فناوری های هوشمند در رابطه معلم و دانش آموز

ورود فناوری های هوشمند به محیط های آموزشی، الگوی ارتباط میان معلم و دانش آموز را با ظرفیت ها و ملاحظات تازه ای روبه رو ساخته است. ابزارهای هوشمند می توانند با فراهم کردن بازخورد سریع، دسترسی گسترده به منابع، تنوع بخشی به فعالیت های آموزشی و توجه بیشتر به تفاوت های فردی، زمینه مشارکت فعال تر یادگیرندگان را فراهم کنند. با این حال، استفاده از فناوری لزوما به معنای شکل گیری تعامل باکیفیت نیست و نحوه هدایت آن توسط معلم اهمیت اساسی دارد. در این رویکرد، معلم از جایگاه انتقال دهنده صرف اطلاعات فاصله گرفته و بیشتر به عنوان هدایتگر، طراح تجربه یادگیری و تسهیل کننده ارتباط ایفای نقش می کند. در مقابل، دانش آموز نیز فرصت بیشتری برای پرسشگری، جست وجو، تولید و مشارکت در فرایند یادگیری پیدا می کند. واژگان کلیدی: فناوری های هوشمند، تعامل معلم و دانش آموز، یادگیری مشارکتی، آموزش دیجیتال، هوش مصنوعی، ارتباط آموزشی، یادگیری فعال