بازتعریف نقش مدرسه در پرورش یادگیرندگان توانمند در عصر دیجیتال

تحول دیجیتال، شیوه های دسترسی به دانش، ارتباطات آموزشی و انتظارات از نظام تعلیم و تربیت را با تغییرات جدی مواجه کرده است. در این شرایط، مدرسه برای حفظ اثربخشی خود نیازمند عبور از الگوهای صرفا انتقال محور و حرکت به سوی محیط هایی است که در آن یادگیرنده فرصت تجربه، جست وجو، تحلیل، مشارکت و تولید دانش داشته باشد. چنین تغییری، نقش معلم را نیز از انتقال دهنده محتوا به طراح و تسهیل گر یادگیری نزدیک می کند و ضرورت توسعه شایستگی های حرفه ای و دیجیتال او را افزایش می دهد. هدف این نوشتار، تبیین الزامات بازتعریف نقش مدرسه و عناصر آموزشی در شرایط گسترش فناوری های دیجیتال است. یافته های مطالعات اخیر نشان می دهد شایستگی دیجیتال معلمان مجموعه ای گسترده از مهارت های فناورانه، آموزشی، ارتباطی، خلاقانه، ارزشیابی، حل مسئله و حفاظت از داده ها را دربرمی گیرد و نمی توان آن را به توانایی کار با ابزارهای دیجیتال محدود کرد. بر این اساس، فناوری زمانی می تواند به ارتقای کیفیت تعلیم و تربیت کمک کند که در کنار حفظ تعامل انسانی، با اهداف آموزشی، تربیتی و نیازهای واقعی یادگیرندگان پیوند داده شود.واژگان کلیدی: مدرسه دیجیتال، تحول آموزشی، یادگیرنده توانمند، شایستگی دیجیتال، معلم، فناوری آموزشی، یادگیری نوین