آینده مهارت های ارتباطی دانش آموزان در تعامل با معلمان هوشمند مریم شکرانه گو، منیره شکرانه گو

پژوهش حاضر با هدف تبیین آینده مهارت های ارتباطی دانش آموزان در تعامل با معلمان هوشمند و ارائه چارچوبی برای توسعه این مهارت ها در عصر هوش مصنوعی انجام شده است. با گسترش سیستم های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی و ظهور معلمان هوشمند، مسئله اصلی پژوهش، چگونگی تاثیر این فناوری ها بر مهارت های ارتباطی دانش آموزان و نقش معلم انسانی در این فرایند است. این پژوهش با روش کتابخانه ای و مرور نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی در حوزه هوش مصنوعی آموزشی، سیستم های معلم هوشمند و مهارت های ارتباطی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که معلمان هوشمند مبتنی بر مدل های زبانی بزرگ، قادر به ارائه سناریوهای تعاملی واقع گرایانه، بازخورد فوری و تمرین های شخصی سازی شده برای توسعه مهارت های ارتباطی هستند و در جنبه هایی مانند صحت دستوری و هم راستایی هدف با دقت بالایی عمل می کنند. با این حال، پژوهش ها نشان می دهد که این سیستم ها در برانگیختن پاسخ های عاطفی عمیق و تاملات آینده نگر، به طور معناداری از معلمان انسانی ضعیف تر عمل می کنند و دانش آموزان همچنان آموزش و بازخورد انسانی را بر تولیدات هوش مصنوعی ترجیح می دهند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که آینده مهارت های ارتباطی در تعامل با معلمان هوشمند، نیازمند رویکردی ترکیبی است که در آن هوش مصنوعی نقش تسهیل گر و مربی مکمل را ایفا کند، در حالی که معلمان انسانی مسئولیت پرورش ابعاد عاطفی، خلاقانه و تاملی ارتباط را بر عهده دارند.واژگان کلیدی: معلم هوشمند، مهارت های ارتباطی، هوش مصنوعی در آموزش، سیستم های آموزشی تطبیقی، تعامل دانش آموز-معلم