آینده پژوهی تاب آوری آموزشی مدارس در مواجهه با بحران های جهانی

پژوهش حاضر با هدف آینده پژوهی تاب آوری آموزشی مدارس در مواجهه با بحران های جهانی انجام شده است. مسئله اصلی مطالعه، شناسایی عوامل کلیدی موثر بر تاب آوری مدارس و ارائه چارچوبی برای ارتقای ظرفیت سازگاری نظام آموزشی در شرایط بحرانی است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر مرور نظام مند ادبیات نظری و پیشینه تجربی مرتبط با تاب آوری آموزشی در سطح بین المللی و داخلی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تاب آوری آموزشی مدارس مفهومی چندبعدی است که تحت تاثیر عوامل ساختاری، فرآیندی و زمینه ای قرار دارد. مهم ترین ابعاد شناسایی شده شامل کیفیت معلمان، کیفیت تدریس، جو مدرسه، منابع آموزشی، مدیریت و رهبری مدرسه، مشارکت اجتماعی، و حمایت های روانی-اجتماعی می باشد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که تاب آوری آموزشی ماهیتی پویا و وابسته به بافت داشته و در نظام های آموزشی مختلف، الگوهای متنوعی از ترکیب عوامل محافظتی مشاهده می شود. پژوهش نشان می دهد که صرف افزایش هزینه های آموزشی لزوما به افزایش تاب آوری نمی انجامد، بلکه تخصیص بهینه منابع و تقویت عوامل نرم افزاری نظیر توانمندسازی معلمان و بهبود جو مدرسه از اهمیت بیشتری برخوردار است. نتیجه گیری پژوهش بر لزوم طراحی سیاست های پیشگیرانه و توانمندساز برای نظام آموزشی در مواجهه با بحران های آتی تاکید دارد و چارچوبی مفهومی برای آینده پژوهی تاب آوری آموزشی مدارس ارائه می دهد.واژگان کلیدی: تاب آوری آموزشی، آینده پژوهی، بحران های جهانی، مدارس، نظام آموزشی