طراحی الگوی آینده نگر آموزش علوم مبتنی بر مهارت های بقا در عصر هوش مصنوعی

مسئله محوری این پژوهش، ناکارآمدی نظام های سنتی آموزش علوم در پاسخ گویی به نیازهای عصر هوش مصنوعی و ضرورت بازطراحی آن بر اساس مهارت های بقا است. هدف اصلی، ارائه الگویی آینده نگر برای آموزش علوم است که بتواند فراگیران را برای مواجهه با چالش های عصر دیجیتال آماده سازد. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل و یافته های پژوهش های مرتبط با آموزش علوم، مهارت های بقا و هوش مصنوعی است. یافته ها نشان می دهد که مهارت های بقا در عصر هوش مصنوعی شامل تفکر انتقادی، سواد دیجیتال، خلاقیت، کار گروهی، حل مسئله و انطباق پذیری است و آموزش علوم باید با تمرکز بر پرورش این مهارت ها، از رویکرد حفظ محور به رویکرد مسئله محور و تجربه گرا تغییر یابد. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که الگوی پیشنهادی باید بر تعامل انسان و ماشین، یادگیری مادام العمر و توجه به ابعاد اخلاقی هوش مصنوعی تاکید داشته باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که طراحی الگوی آینده نگر آموزش علوم مبتنی بر مهارت های بقا، مستلزم تغییرات اساسی در برنامه درسی، روش های تدریس، ارزشیابی و نقش معلم است و این الگو می تواند به پرورش نسلی توانمند در مواجهه با تحولات سریع عصر هوش مصنوعی کمک کند.واژگان کلیدی: آموزش علوم، مهارت های بقا، هوش مصنوعی، آینده پژوهی آموزشی، برنامه درسی