طراحی مدل آینده نگر توسعه سواد هوش مصنوعی در دانش آموزان دوره متوسطه

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل آینده نگر توسعه سواد هوش مصنوعی در دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل و ترکیب یافته های پژوهش های پیشین در حوزه سواد هوش مصنوعی، آموزش هوش مصنوعی در مدارس و برنامه های درسی نوین است. یافته ها نشان می دهد که سواد هوش مصنوعی به عنوان شایستگی ای چندبعدی، شامل ابعاد دانش فنی-کاربردی، تفکر انتقادی و اخلاقی، آگاهی اجتماعی-فرهنگی و عاملیت و خلاقیت است که هر یک برای دانش آموزان دوره متوسطه که در آستانه ورود به عرصه های پیچیده تر زندگی و تحصیل هستند، از اهمیت ویژه ای برخوردار است. یافته ها همچنین نشان می دهد که مدل های بین المللی سواد هوش مصنوعی نظیر چارچوب KAT (دانش، عاطفه و تفکر) و چهارچوب OECD-اتحادیه اروپا بر تلفیق این شایستگی ها در برنامه های درسی موجود و رویکردهای عملی و مشارکتی تاکید دارند. با این حال، نظام آموزشی ایران با چالش هایی نظیر فقدان برنامه درسی مدون، کمبود معلمان متخصص و نابرابری در دسترسی به فناوری مواجه است. نتایج پژوهش نشان می دهد که مدل آینده نگر توسعه سواد هوش مصنوعی در دانش آموزان دوره متوسطه باید بر رویکرد تلفیقی، سنخیت رشدی و عدالت آموزشی تاکید داشته باشد و مستلزم همکاری نظام آموزشی، نهادهای فناوری و جامعه است.واژگان کلیدی: سواد هوش مصنوعی، دانش آموزان دوره متوسطه، آموزش هوش مصنوعی، برنامه درسی آینده نگر، شایستگی های قرن بیست ویکم