هوش هیجانی به عنوان عامل کلیدی در شکل دهی به محیط یادگیری مثبت و کاهش تعارضات مدرسه ای

در فضای آموزشی امروز، که تعاملات میان فردی میان دانش آموزان نقشی تعیین کننده در کیفیت یادگیری و سلامت روان آنان دارد، هوش هیجانی به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های رشد اجتماعی و هیجانی شناخته می شود. این پژوهش با هدف تبیین نقش هوش هیجانی در ایجاد محیط یادگیری مثبت و کاهش تعارضات مدرسه ای انجام شده است. هوش هیجانی شامل مجموعه ای از توانایی ها مانند شناخت هیجان های خود و دیگران، مدیریت احساسات، خودانگیختگی، همدلی و مهارت های اجتماعی است که هر یک به طور مستقیم در بهبود تعاملات انسانی و پیشگیری از تنش های بین فردی تاثیر دارند. یافته های پژوهش های متعدد نشان می دهد که دانش آموزانی با هوش هیجانی بالا، در موقعیت های چالش برانگیز رفتاری و هیجانی از راهبردهای مقابله ای سازنده تری استفاده می کنند، کمتر دچار رفتارهای پرخاشگرانه می شوند و توانایی بیشتری در حل اختلافات از طریق گفت وگو و همدلی دارند. از سوی دیگر، افزایش هوش هیجانی معلمان و مدیران نیز تاثیری دوچندان بر فضای روانی مدرسه دارد، زیرا محیطی آکنده از احترام، همدلی و اعتماد را شکل می دهد. پژوهش حاضر تاکید می کند که برای دستیابی به سلامت روانی پایدار در مدارس، آموزش نظام مند مهارت های هیجانی در کنار مهارت های شناختی ضروری است. در نتیجه، هوش هیجانی نه تنها عاملی برای کاهش تعارضات، بلکه زیربنای اصلی توسعه فرهنگی و انسانی در محیط های یادگیری به شمار می رود.واژگان کلیدی: هوش هیجانی، تعارضات مدرسه ای، سلامت روان، محیط یادگیری مثبت، مهارت های اجتماعی