طراحی الگوی کلاس درس آینده در آموزش وپرورش ایران با بهره گیری از هوش مصنوعی

پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی کلاس درس آینده در نظام آموزش وپرورش ایران با بهره گیری از هوش مصنوعی انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، نبود الگویی بومی و جامع برای یکپارچه سازی هوش مصنوعی در فرایندهای آموزشی و مدیریتی مدارس ایران است. این پژوهش از نوع کیفی و به روش کتابخانه ای انجام شده و با مرور نظام مند منابع علمی معتبر داخلی و خارجی، الگویی چهاروجهی ارائه می دهد که شامل مولفه های زیرساخت فنی و فناورانه، توانمندسازی نیروی انسانی، تحول در فرایندهای یاددهی-یادگیری و چارچوب های اخلاقی و قانونی است. یافته ها نشان می دهد که پیاده سازی این الگو می تواند به شخصی سازی یادگیری، افزایش انگیزه تحصیلی، بهبود کیفیت آموزشی و ارتقای عدالت آموزشی منجر شود. با این حال، موفقیت این الگو مستلزم سرمایه گذاری هدفمند در زیرساخت های دیجیتال، تدوین قوانین شفاف و کاهش مقاومت های فرهنگی در میان معلمان و دانش آموزان است. نتایج پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند نقش معلم را از انتقال دهنده صرف اطلاعات به تسهیل گر و راهبر یادگیری تغییر دهد و کلاس درس را به زیست بومی پویا و تعاملی تبدیل کند که در آن دانش آموزان به جای حفظ محوری، به پرورش مهارت های حل مسئله، خلاقیت و تفکر انتقادی می پردازند.واژگان کلیدی: کلاس درس آینده، هوش مصنوعی، آموزش و پرورش ایران، یادگیری شخصی شده، مدارس هوشمند