تاثیر خودارزیابی بر پیشرفت دانش آموزان

خودارزیابی به عنوان یکی از رویکردهای نوین ارزشیابی آموزشی، نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و افزایش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر خودارزیابی بر پیشرفت دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی کتابخانه ای است. اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعه کتاب ها، مقالات علمی و سایر منابع معتبر گردآوری و با استفاده از روش تحلیل توصیفی مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که خودارزیابی با افزایش آگاهی دانش آموزان نسبت به عملکرد خود، زمینه تقویت مسئولیت پذیری، انگیزه پیشرفت، اعتماد به نفس و مهارت های خودتنظیمی را فراهم می کند. همچنین، مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند ارزیابی موجب می شود آنان نقاط قوت و ضعف خود را بهتر شناسایی کرده و با برنامه ریزی مناسب، عملکرد تحصیلی خود را بهبود بخشند. نتایج همچنین بیانگر آن است که اجرای صحیح خودارزیابی، با هدایت معلم و ایجاد محیطی حمایتی، موجب افزایش کیفیت یادگیری، تقویت مهارت های فراشناختی، بهبود مدیریت زمان، رشد تفکر انتقادی و توسعه یادگیری مستقل می شود. افزون بر این، استفاده از خودارزیابی، تعامل موثر میان معلم و دانش آموز را افزایش داده و دانش آموزان را به یادگیرندگانی فعال، مسئولیت پذیر و هدفمند تبدیل می کند. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که خودارزیابی یکی از راهبردهای موثر در بهبود فرایند یاددهی و یادگیری است و به عنوان ابزاری کارآمد، نقش مهمی در ارتقای پیشرفت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان دارد.واژگان کلیدی: خودارزیابی، پیشرفت تحصیلی، دانش آموزان، ارزشیابی آموزشی، یادگیری خودتنظیم، انگیزه تحصیلی، یادگیری فعال.