نقش نوآوری های تربیتی در بازآفرینی کارکردهای پرورشی مدرسه در عصر تحولات دیجیتال

مسئله اصلی این پژوهش، بررسی نقش نوآوری های تربیتی در بازآفرینی کارکردهای پرورشی مدرسه در عصر تحولات دیجیتال است. هدف این مقاله، تبیین ظرفیت های نوآوری های آموزشی و پرورشی در پاسخ به چالش های فراروی کارکردهای سنتی مدرسه و ارائه چارچوبی برای بازطراحی نقش پرورشی مدرسه در فضای دیجیتال می باشد. روش پژوهش، مطالعه کتابخانه ای و تحلیل اسنادی است که با مرور نظام مند متون علمی، اسناد بالادستی و پژوهش های مرتبط در حوزه نوآوری تربیتی و تحول دیجیتال انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که نوآوری های تربیتی نظیر یادگیری شخصی سازی شده، رویکردهای مبتنی بر پروژه، استفاده از فناوری های تعاملی و توسعه مهارت های فراشناختی، می توانند کارکردهای پرورشی مدرسه را در ابعاد اجتماعی سازی، هویت سازی، تربیت اخلاقی و آماده سازی برای زیست جهان آینده بازآفرینی کنند. همچنین، تحولات دیجیتال ضمن ایجاد چالش های جدید، فرصت های بی سابقه ای برای غنی سازی فرایند پرورش و توسعه ابعاد همه جانبه شخصیت متربیان فراهم آورده است. نتیجه پژوهش نشان می دهد که بازآفرینی کارکردهای پرورشی مدرسه، مستلزم گذار از رویکردهای سنتی به سوی الگوهای نوین تربیتی با محوریت توانمندسازی، مشارکت جویی و پرورش تفکر نقادانه در بستر دیجیتال است. تحقق این مهم نیازمند طراحی برنامه های درسی پویا، توانمندسازی معلمان و ایجاد زیرساخت های فنی و انسانی متناسب با الزامات عصر دیجیتال می باشد.واژگان کلیدی: نوآوری تربیتی، بازآفرینی مدرسه، تحولات دیجیتال، کارکردهای پرورشی، فناوری آموزشی