بررسی نقش کلاس های ترکیبی (حضوری-مجازی) در ارتقای کیفیت آموزش

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش کلاس های ترکیبی (حضوری-مجازی) در ارتقای کیفیت آموزش انجام شده است. روش پژوهش، کتابخانه ای و از نوع مطالعات مروری تحلیلی بوده که با بررسی نظام مند پژوهش های انجام شده در حوزه آموزش ترکیبی در ایران، به شناسایی مولفه های موثر این رویکرد بر کیفیت آموزش پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش ترکیبی از طریق افزایش تعامل و مشارکت فعال فراگیران، تقویت انگیزش تحصیلی، شخصی سازی مسیرهای یادگیری، و ارائه بازخورد به موقع، نقش موثری در بهبود کیفیت آموزش ایفا می کند. همچنین مشخص شد که در این رویکرد، نقش معلم از انتقال دهنده صرف محتوا به هدایت گر و تسهیل گر فرآیند یادگیری ارتقا می یابد. با این حال، پیاده سازی موفق آموزش ترکیبی در نظام آموزشی ایران با چالش هایی نظیر نابرابری در دسترسی به اینترنت، کمبود تجهیزات آموزشی مناسب، و تفاوت سطح سواد دیجیتالی معلمان و دانش آموزان مواجه است. نتایج نشان می دهد که آموزش ترکیبی با فراهم آوردن بستری انعطاف پذیر برای تلفیق مزایای آموزش حضوری و مجازی، می تواند زمینه ساز تحول در فرآیند یاددهی-یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش در نظام آموزشی ایران شود، مشروط بر آنکه زیرساخت های فنی و توانمندسازی نیروی انسانی به طور جدی مورد توجه قرار گیرد.واژگان کلیدی: کلاس های ترکیبی، آموزش حضوری-مجازی، کیفیت آموزش، یادگیری ترکیبی