بررسی رابطه بین آموزش هنر و رشد مهارت های اجتماعی در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین آموزش هنر و رشد مهارت های اجتماعی در نوجوانان انجام شده است. مسئله اصلی پژوهش، تبیین سازوکارهای تاثیرگذاری فعالیت های هنری بر مولفه های مهارت های اجتماعی نظیر همکاری، همدلی، ارتباط موثر و حل تعارض در دوره حساس نوجوانی است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر بررسی نظام مند منابع علمی معتبر در حوزه روان شناسی تربیتی، هنردرمانی و آموزش هنر است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فعالیت های هنری با فراهم آوردن بستری برای تعامل گروهی، همذات پنداری و بیان عاطفی، به طور معناداری به رشد مهارت های اجتماعی در نوجوانان کمک می کنند. نتایج پژوهش های تجربی حاکی از آن است که هنرهایی چون نمایش خلاق، نقاشی گروهی، سفالگری و فعالیت های هنری مبتنی بر ذهن آگاهی، موجب افزایش همدلی، بهبود ارتباط با همسالان، کاهش پرخاشگری و تقویت خودآگاهی در نوجوانان می شوند. بر اساس یافته ها، آموزش هنر از مسیرهایی چون ایجاد فرصت برای نقش پذیری اجتماعی، تقویت خودتنظیمی هیجانی و افزایش تعاملات مثبت همسالان، به ارتقای مهارت های اجتماعی نوجوانان منجر می شود. در نتیجه گیری، پیشنهاد می شود که برنامه های درسی مدارس با گنجاندن فعالیت های هنری متنوع و گروه محور، زمینه را برای رشد همه جانبه مهارت های اجتماعی نوجوانان فراهم آورند.واژگان کلیدی: آموزش هنر، مهارت های اجتماعی، نوجوانان، یادگیری اجتماعی-هیجانی، هنردرمانی