الزامات تحول مدرسه در عصر دگرگونی: از آموزش سنتی تا سازمان یادگیرنده

شتاب فزاینده تحولات فناوری، اجتماعی و فرهنگی در دهه های اخیر، کارکردهای سنتی نهاد آموزش را با چالش های بنیادین مواجه ساخته و ضرورت گذار به الگوهای نوین یادگیری را دوچندان کرده است. پژوهش حاضر با هدف تبیین ابعاد تعلیم و تربیت در عصر دگرگونی و واکاوی مسیرهای بازاندیشی آموزشی تا تحقق تحول همه جانبه در مدارس انجام شد. این مطالعه با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی کیفی اسناد و ادبیات پژوهشی مرتبط، به واکاوی مولفه های کلیدی تغییر در ساختار سنتی مدارس پرداخت. یافته ها نشان داد که تحول کارآمد در مدرسه مستلزم بازتعریف نقش معلمان از انتقال دهندگان دانش به تسهیل گران یادگیری، ارتقای شایستگی های دیجیتال و تغییر در راهبردهای ارزشیابی است. نتایج پژوهش مبین آن است که مواجهه پویا با تغییرات محیطی نه از طریق رویکردهای واکنشی، بلکه در گرو بازاندیشی در فلسفه یادگیری، تقویت انعطاف پذیری برنامه های درسی و تبدیل مدارس به سازمان های یادگیرنده پویاست. سیاست گذاران و کارگزاران آموزشی می توانند با تکیه بر این یافته ها، بسترهای مناسب را برای گذار ساختاریافته مدارس به سمت پاسخ گویی به نیازهای عصر جدید فراهم آورند.واژگان کلیدی: بازاندیشی آموزشی، تحول مدرسه، تعلیم و تربیت، عصر دگرگونی، سازمان یادگیرنده.