نقش بازی های جدی در تحریک سیستم دوپامینرژیک و افزایش درگیری شناختی هنرجویان در مباحث الگوریتمی

پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش بازی های جدی در تحریک سیستم دوپامینرژیک و افزایش درگیری شناختی هنرجویان در مباحث الگوریتمی انجام شده است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل و ترکیب یافته های پژوهشی موجود در حوزه های علوم اعصاب تربیتی، طراحی بازی های جدی و آموزش الگوریتم ها است. یافته ها نشان می دهد که بازی های جدی با بهره گیری از مکانیزم های پاداش متغیر، بازخورد فوری و سازگاری پویا، می توانند سیستم دوپامینرژیک مغز را به طور موثری تحریک کنند. پژوهش های تصویربرداری عصبی نشان داده اند که بازی کردن فعال، در مقایسه با تماشای غیرفعال، با افزایش پاسخ های دوپامینرژیک در جسم خطی (striatum) و ناحیه ی تگمنتال شکمی (VTA)همراه است. همچنین، پژوهش ها نشان می دهد که طراحی بازی های جدی با قابلیت سازگاری پویا با سطح توانایی هنرجو، با استفاده از روش هایی مانند شبکه های عصبی و یادگیری عمیق، می تواند به حفظ درگیری شناختی در منطقه ی جریان (flow)کمک کند. در حوزه ی آموزش الگوریتم ها، بازی های بدون رایانه ای (unplugged)نظیر بازی مرتب سازی با رویکرد تفکر محاسباتی، نشان داده اند که می توانند هنرجویان را از ابتدا تا انتها درگیر کرده و به درک عمیق مفاهیم انتزاعی الگوریتمی منجر شوند. نتایج پژوهش نشان می دهد که بازی های جدی، در صورت طراحی اصولی با تکیه بر یافته های علوم اعصاب و روان شناسی یادگیری، می توانند به عنوان ابزاری موثر برای افزایش انگیزه، درگیری شناختی و یادگیری عمیق در مباحث چالش برانگیز الگوریتمی عمل کنند.واژگان کلیدی: بازی های جدی، سیستم دوپامینرژیک، درگیری شناختی، آموزش الگوریتم ها، یادگیری مبتنی بر بازی