انسان، یادگیری و تحول؛ نگاهی نو به آینده نظام تعلیم و تربیت

تحول در نظام تعلیم و تربیت، بیش از آنکه به تغییر برنامه های درسی، ابزارهای آموزشی یا ساختارهای اداری محدود باشد، به بازاندیشی درباره انسان، ماهیت یادگیری و هدف های تربیت نیاز دارد. انسان امروز در محیطی زندگی می کند که دانش با سرعت زیادی تولید و بازتولید می شود، فناوری های هوشمند شیوه های ارتباط و حل مسئله را تغییر داده اند و توانایی سازگاری، تفکر انتقادی، خلاقیت، مسئولیت پذیری و یادگیری مادام العمر اهمیت بیشتری یافته است. مقاله حاضر با رویکرد مروری تحلیلی، نسبت میان انسان، یادگیری و تحول را بررسی کرده و مولفه های مورد نیاز برای بازطراحی نظام تعلیم و تربیت را تبیین می کند. یافته های این بررسی نشان می دهد که آینده آموزش به نظامی انعطاف پذیر، انسان محور، یادگیرنده مدار، اخلاق گرا، مشارکت جو و مبتنی بر شواهد نیاز دارد؛ نظامی که در آن معلم از انتقال دهنده صرف اطلاعات به طراح موقعیت های یادگیری، راهنما و تسهیل گر رشد تبدیل شود. همچنین، تحول پایدار زمانی شکل می گیرد که به تفاوت های فردی، سلامت روان، هویت، فرهنگ، عدالت آموزشی، سواد دیجیتال و نقش خانواده و جامعه توجه هم زمان شود.واژگان کلیدی: انسان، یادگیری، تحول آموزشی، آینده تعلیم و تربیت، معلم، شایستگی های قرن بیست ویکم، آموزش انسان محور