نقش بوی کلاس، نور و چینش فضا در حافظه ی عاطفی و یادگیری پایدار

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سه مولفه کلیدی محیط فیزیکی کلاس درس یعنی بو، نور و چینش فضا بر حافظه عاطفی و یادگیری پایدار هنرجویان انجام شده است. روش پژوهش، کتابخانه ای و مبتنی بر مرور نظام مند مطالعات حوزه عصب معماری، روان شناسی محیط و علوم تربیتی است. یافته ها نشان می دهد که بوها به دلیل ارتباط مستقیم با سیستم لیمبیک و آمیگدال، می توانند به عنوان نشانه های قدرتمند برای یادآوری خاطرات عاطفی عمل کنند و در صورت شرطی سازی با تجارب یادگیری، بر عملکرد شناختی تاثیر بگذارند. نور نیز با تنظیم ریتم شبانه روزی و تاثیر بر فعالیت قشر پیشانی پیشانی، نقش مستقیمی در هوشیاری، توجه و پردازش اطلاعات ایفا می کند. چینش فضا و چیدمان کلاس نیز به عنوان «سومین معلم»، می تواند با ایجاد انعطاف پذیری، تسهیل تعاملات گروهی و کاهش بار شناختی، بر انگیزه، مشارکت و نهایتا تثبیت یادگیری تاثیر بگذارد. نتایج نشان می دهد که ترکیب هم افزای این سه عامل، تاثیری فراتر از مجموع اثرات مجزای آن ها بر حافظه عاطفی و یادگیری پایدار دارد. این پژوهش بر ضرورت طراحی آگاهانه و مبتنی بر شواهد محیط های آموزشی به منظور ارتقای کیفیت یادگیری تاکید دارد.واژگان کلیدی: حافظه عاطفی، یادگیری پایدار، عصب معماری، بوی کلاس، نورپردازی آموزشی، چینش فضای کلاس