از صفحه نمایش تا یادگیری ماندگار: بازاندیشی در نقش فناوری های آموزشی در پویایی کلاس درس

فناوری های آموزشی، شیوه دسترسی دانش آموزان به محتوا، نحوه مشارکت آنان در فعالیت های درسی و چگونگی دریافت بازخورد را دگرگون کرده اند. این فناوری ها با استفاده از محتوای چندرسانه ای، محیط های تعاملی، بازی های آموزشی، ابزارهای شبیه سازی و سامانه های یادگیری می توانند کلاس درس را از فضایی یک سویه به محیطی فعال و مشارکت محور تبدیل کنند. با وجود این، اثرگذاری فناوری به میزان استفاده از ابزارها وابسته نیست، بلکه به کیفیت طراحی آموزشی، توانایی معلم، تناسب محتوا با نیازهای یادگیرندگان و چگونگی پیوند فناوری با اهداف تربیتی بستگی دارد. چنانچه فناوری بدون برنامه ریزی و صرفا برای ایجاد جذابیت به کار گرفته شود، ممکن است به کاهش تمرکز و سطحی شدن یادگیری بینجامد. بررسی حاضر با رویکردی تحلیلی، نقش فناوری های آموزشی را در افزایش مشارکت، تقویت انگیزه و بهبود کیفیت یادگیری بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از فناوری می تواند فرصت تجربه، گفت وگو، همکاری، تمرین، بازخورد و یادگیری متناسب با تفاوت های فردی را افزایش دهد و زمینه شکل گیری یادگیری عمیق تر و ماندگارتر را فراهم سازد.واژگان کلیدیفناوری آموزشی، یادگیری دیجیتال، تعامل یادگیرنده، انگیزه تحصیلی، کیفیت یادگیری، کلاس درس پویا