نقش عوامل فردی، خانوادگی و مدرسه ای در بهبود مشارکت و سازگاری تحصیلی دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی نقش عوامل فردی، خانوادگی و مدرسه ای در بهبود مشارکت و سازگاری تحصیلی دانش آموزان تدوین شده است. در نظام های آموزشی، موفقیت تحصیلی تنها به توانایی های شناختی محدود نمی شود، بلکه تحت تاثیر مجموعه ای از متغیرهای روانی، اجتماعی و محیطی قرار دارد. در این میان، حمایت معلم، احساس تعلق به مدرسه، سرمایه فرهنگی خانواده و جو عاطفی خانواده از مهم ترین عوامل اثرگذار بر انگیزش و مشارکت تحصیلی محسوب می شوند. پژوهش های پیشین نشان داده اند که حمایت عاطفی و آموزشی معلمان می تواند احساس امنیت و انگیزش در دانش آموزان را افزایش دهد (Wentzel, ۱۹۹۸). همچنین، احساس تعلق به مدرسه با کاهش دلزدگی تحصیلی و افزایش مشارکت علمی مرتبط است (Goodenow, ۱۹۹۳). از سوی دیگر، سرمایه فرهنگی خانواده نقش مهمی در شکل گیری نگرش های آموزشی دارد (Bourdieu, ۱۹۸۶). روش این مقاله مروری-تحلیلی است و با استفاده از منابع معتبر علمی به بررسی مفاهیم کلیدی پرداخته است. نتایج نشان می دهد که تعامل هماهنگ بین خانواده، مدرسه و ویژگی های فردی می تواند موجب ارتقای عملکرد تحصیلی و کاهش مشکلات آموزشی شود.**واژه های کلیدی:** حمایت معلم، تعلق به مدرسه، سرمایه فرهنگی، جو عاطفی خانواده، مشارکت تحصیلی