بازتعریف کیفیت آموزش در بستر یادگیری دیجیتال؛ تحلیلی بر تجربه های معلمان در بهره گیری از سامانه های آموزش الکترونیکی

رشد روزافزون فناوری های آموزشی، نظام های تعلیم و تربیت را با رویکردهای نوینی در طراحی و اجرای فرایند یاددهی و یادگیری مواجه کرده است. بهره گیری از سامانه های آموزش الکترونیکی، علاوه بر فراهم کردن امکان استمرار آموزش، زمینه افزایش دسترسی به منابع یادگیری، گسترش تعاملات آموزشی و انعطاف پذیری بیشتر در ارائه محتوا را فراهم ساخته است. با این حال، کیفیت آموزش در این بسترها تنها به وجود فناوری وابسته نیست، بلکه به چگونگی استفاده از قابلیت های آن، مهارت های حرفه ای معلمان، مشارکت دانش آموزان و اثربخشی مدیریت آموزشی نیز ارتباط دارد. پژوهش حاضر با هدف بازتعریف کیفیت آموزش در بستر یادگیری دیجیتال و تحلیل تجربه های معلمان در استفاده از سامانه های آموزش الکترونیکی انجام شده است. تمرکز پژوهش بر بررسی نقش این سامانه ها در بهبود تعامل آموزشی، ارتقای کیفیت تدریس، افزایش مشارکت یادگیرندگان، تسهیل ارزشیابی و توسعه یادگیری پایدار است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استفاده آگاهانه و برنامه ریزی شده از فناوری های آموزشی می تواند به ارتقای کیفیت یادگیری و بهبود عملکرد آموزشی منجر شود. همچنین تقویت زیرساخت های ارتباطی، توانمندسازی معلمان و بازنگری در شیوه های آموزش و ارزشیابی، از مهم ترین عوامل افزایش اثربخشی آموزش دیجیتال در نظام آموزش وپرورش به شمار می رود.واژگان کلیدی: یادگیری دیجیتال، سامانه های آموزش الکترونیکی، کیفیت آموزش، کیفیت یادگیری، معلمان، فناوری آموزشی، آموزش وپرورش.