بازآفرینی فرایندهای یاددهی یادگیری با رویکرد نوآوری آموزشی؛ الگویی برای پرورش اندیشه ورزی، توان آفرینندگی و یادگیری ماندگار

تحولات شتابان علمی، فناوری و اجتماعی، نظام های آموزشی را با ضرورت بازنگری در اهداف، روش ها و محیط های یادگیری مواجه کرده است. در این میان، توجه به پرورش مهارت های شناختی و فراشناختی، به ویژه اندیشه ورزی، توان آفرینندگی و یادگیری ماندگار، از مهم ترین اولویت های آموزش معاصر به شمار می آید. پژوهش حاضر با هدف تبیین مولفه های موثر بر بازآفرینی فرایندهای یاددهی یادگیری در چارچوب نوآوری آموزشی انجام شده است. این مطالعه با روش مروری تحلیلی و با بررسی منابع علمی معتبر، مهم ترین راهبردهای موثر بر ارتقای کیفیت یادگیری را مورد واکاوی قرار داده است. نتایج نشان داد که طراحی محیط های یادگیری پویا، بهره گیری از روش های تدریس فعال، توسعه فرهنگ گفت وگو، استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی، تقویت نقش هدایت گری معلمان و اصلاح شیوه های ارزشیابی، زمینه رشد توانایی های شناختی، افزایش مشارکت یادگیرندگان و تعمیق فرایند یادگیری را فراهم می کند. همچنین یافته ها بیانگر آن است که تحقق آموزش اثربخش مستلزم نگاهی یکپارچه به تمامی ارکان نظام آموزشی و ایجاد بستری منعطف برای یادگیری مستمر و نوآورانه است.واژگان کلیدی: نوآوری آموزشی، اندیشه ورزی، آفرینندگی، یادگیری ماندگار، یادگیری فعال، محیط یادگیری، کیفیت آموزش