بازآفرینی کیفیت آموزش با تکیه بر الگوهای نوین تدریس و یادگیری؛ رویکردی در مسیر توسعه پایدار نظام تعلیم و تربیت

پویایی های عصر حاضر و تغییرات گسترده در عرصه های علمی، فناوری و اجتماعی، ضرورت بازنگری در شیوه های آموزش و یادگیری را بیش از گذشته نمایان ساخته است. ارتقای کیفیت آموزش مستلزم بهره گیری از الگوهایی است که علاوه بر انتقال دانش، زمینه رشد توانایی های شناختی، مهارت های ارتباطی، خلاقیت، تفکر نقادانه و حل مسئله را نیز فراهم آورند. هدف این مقاله، تبیین نقش الگوهای نوین تدریس و یادگیری در بازآفرینی کیفیت آموزش و بررسی ظرفیت های آن ها در بهبود عملکرد نظام تعلیم و تربیت است. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع علمی معتبر انجام شده است. نتایج نشان می دهد که تغییر نگرش نسبت به فرایند آموزش، توسعه شایستگی های حرفه ای معلمان، طراحی محیط های یادگیری فعال، استفاده هدفمند از فناوری های آموزشی و اصلاح شیوه های ارزشیابی، از مهم ترین عوامل موثر در ارتقای کیفیت آموزش به شمار می روند. همچنین هم افزایی میان مدیریت آموزشی، برنامه ریزی درسی و نوآوری های آموزشی می تواند زمینه تحقق یادگیری اثربخش و توسعه پایدار نظام تعلیم و تربیت را فراهم سازد.واژگان کلیدی: کیفیت آموزش، الگوهای نوین تدریس، یادگیری فعال، نوآوری آموزشی، توسعه حرفه ای معلمان، نظام تعلیم و تربیت