بازاندیشی نقش فناوری های هوشمند در ارتقای کیفیت آموزش؛ واکاوی ظرفیت ها، محدودیت ها و الزامات حرفه ای معلمان در بهره گیری از هوش مصنوعی

شتاب تحول فناوری های هوشمند، محیط های آموزشی را با تغییراتی عمیق مواجه کرده و زمینه شکل گیری شیوه های نوین یاددهی و یادگیری را فراهم آورده است. هوش مصنوعی با قابلیت هایی مانند تولید محتوای آموزشی، تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند، طراحی فعالیت های آموزشی و پشتیبانی از آموزش شخصی سازی شده، فرصت های تازه ای برای افزایش کیفیت آموزش ایجاد کرده است. در کنار این ظرفیت ها، چالش هایی همچون نیاز به ارتقای سواد دیجیتال معلمان، ملاحظات اخلاقی، اعتبار محتوای تولیدشده، حفظ حریم خصوصی و جلوگیری از وابستگی بیش از اندازه به فناوری نیز اهمیت یافته است. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر بررسی منابع علمی، به تبیین ابعاد مختلف کاربرد هوش مصنوعی در فرآیندهای آموزشی پرداخته و تلاش کرده است تصویری متوازن از مزایا، محدودیت ها و الزامات استفاده هدفمند از این فناوری ارائه دهد. نتایج نشان می دهد موفقیت در بهره گیری از ابزارهای هوش مصنوعی بیش از هر عامل دیگری به توانمندسازی معلمان، تدوین سیاست های آموزشی مناسب، توسعه زیرساخت های فناورانه و استفاده آگاهانه از ظرفیت های این فناوری وابسته است.واژگان کلیدیهوش مصنوعی، فناوری های هوشمند، کیفیت آموزش، معلمان، یاددهی و یادگیری، نوآوری آموزشی، تحول دیجیتال، آموزش هوشمند