تحلیل ساختاری نقش راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در تعدیل اضطراب تحصیلی و ارتقای بهزیستی روان شناختی دانش آموزان

محیط های آموزشی معاصر سرشار از متغیرهای تنش زایی هستند که می توانند سلامت روان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهند؛ در این میان، اضطراب به عنوان یکی از شایع ترین واکنش های روانی، نقشی مخرب در فرآیندهای شناختی و یادگیری ایفا می کند. پژوهش حاضر با هدف واکاوی سازوکارهای کارکردی راهبردهای تنظیم شناختی هیجان در مهار اضطراب و ارتقای سازگاری روان شناختی دانش آموزان در بسترهای تحصیلی انجام شد. طرح این پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و جامعه آماری آن را دانش آموزان مقاطع عمومی در معرض ارزشیابی های مستمر آموزشی تشکیل دادند که با استفاده از ابزارهای خودگزارش دهی استاندارد مورد سنجش قرار گرفتند. یافته های تحلیل آماری نشان داد که میان به کارگیری راهبردهای انطباقی تنظیم هیجان (نظیر باز ارزیابی مثبت و پذیرش) با سطح اضطراب تجربه شده، رابطه معکوس و معناداری وجود دارد. در مقابل، راهبردهای غیرانطباقی (همچون فاجعه سازی و سرکوب گری) به طور مستقیم با افزایش تنش های روانی و تحلیل کارکردهای شناختی مرتبط بودند. در مجموع، نتایج تایید می کند که تقویت و آموزش ساختاریافته مهارت های تنظیم هیجان در مدارس می تواند به عنوان یک ضربه گیر روان شناختی کارآمد، بستر مناسبی را برای بهبود وضعیت روانی و ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان فراهم آورد.واژگان کلیدی: تنظیم شناختی هیجان، اضطراب تحصیلی، سازگاری روان شناختی، کارکردهای شناختی، محیط های آموزشی.