هوش مصنوعی در آموزش نوین؛ الزامات، ظرفیت های تحول آفرین و ملاحظات حرفه ای در ارتقای اثربخشی فرآیندهای آموزشی

رشد فناوری های هوشمند، مسیر تحول نظام های آموزشی را شتاب بخشیده و زمینه بهره گیری از ابزارهای نوین در طراحی، اجرا و ارزیابی فعالیت های آموزشی را فراهم کرده است. استفاده از هوش مصنوعی می تواند با تسهیل تولید محتوای آموزشی، تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند، پشتیبانی از آموزش متناسب با تفاوت های فردی و کاهش حجم فعالیت های تکراری، کیفیت فرآیندهای آموزشی را بهبود بخشد. در مقابل، چالش هایی نظیر لزوم ارتقای توانمندی های حرفه ای معلمان، حفظ اصالت یادگیری، رعایت اصول اخلاقی، امنیت اطلاعات و مدیریت صحیح تعامل میان انسان و فناوری نیز اهمیت فراوانی دارد. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی–تحلیلی و بر پایه بررسی منابع معتبر علمی، به تحلیل ابعاد گوناگون کاربرد هوش مصنوعی در آموزش پرداخته است. یافته های پژوهش نشان می دهد بهره برداری اثربخش از این فناوری زمانی امکان پذیر خواهد بود که توسعه زیرساخت ها، آموزش مستمر معلمان، سیاست گذاری مبتنی بر شواهد و تدوین چارچوب های اجرایی متناسب با نیازهای نظام آموزشی به صورت هم زمان مورد توجه قرار گیرد. در چنین شرایطی، هوش مصنوعی می تواند به عنوان ابزاری مکمل، زمینه ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری و افزایش کارآمدی نظام آموزشی را فراهم سازد.واژگان کلیدیهوش مصنوعی، آموزش نوین، تحول آموزشی، فناوری های هوشمند، معلمان، کیفیت یادگیری، نوآوری آموزشی، آموزش دیجیتال