تاثیر به کارگیری روش تدریس یادگیری معکوس بر خودآموزی و پیشرفت تحصیلی در درس علوم تجربی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری روش تدریس یادگیری معکوس بر خودآموزی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در درس علوم تجربی انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر اجرا نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره ابتدایی مدارس شهرستان سرپل ذهاب در سال تحصیلی ۱۴۰۴–۱۴۰۵ بود. نمونه پژوهش به شیوه هدفمند انتخاب شد و دو کلاس هم پایه را در بر گرفت که یکی گروه آزمایش و دیگری گروه کنترل بود. گروه آزمایش محتوای اولیه علوم را پیش از کلاس در قالب فیلم آموزشی، متن ساده، تصویر و برگه فعالیت دریافت کرد و زمان کلاس به آزمایش، بحث گروهی، حل مسئله، پرسش و پاسخ و رفع اشکال اختصاص یافت. گروه کنترل همان مطالب را با روش معمول آموزش دید. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسش نامه خودآموزی و آزمون پیشرفت تحصیلی علوم تجربی بود. روایی محتوایی ابزارها با نظر متخصصان و معلمان بررسی و پایایی آن ها با روش های مناسب تعیین شد. داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و تحلیل کوواریانس تحلیل شد. یافته ها نشان داد پس از کنترل اثر پیش آزمون، میانگین نمرات خودآموزی و پیشرفت تحصیلی گروه آزمایش به طور معناداری بیشتر از گروه کنترل بود. بنابراین، این روش اثربخش است.

کلیدواژه ها:

یادگیری معکوس ، خودآموزی ، پیشرفت تحصیلی ، علوم تجربی