تحلیل نقش محیط های یادگیری الکترونیکی در ارتقای کیفیت آموزش و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان از منظر معلمان

گسترش فناوری های دیجیتال، الگوی آموزش را از شیوه های سنتی به سمت یادگیری هوشمند و انعطاف پذیر سوق داده و استفاده از محیط های یادگیری الکترونیکی را به یکی از ارکان اصلی نظام های آموزشی تبدیل کرده است. موفقیت این محیط ها زمانی محقق می شود که علاوه بر فراهم سازی امکانات فنی، بتوانند کیفیت یادگیری، تعامل آموزشی، مشارکت دانش آموزان و اثربخشی فرایند تدریس را نیز ارتقا دهند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش محیط های یادگیری الکترونیکی در بهبود کیفیت آموزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان از دیدگاه معلمان انجام شده است. تمرکز پژوهش بر ارزیابی ابعاد مختلف یادگیری شامل دسترسی به محتوای آموزشی، کیفیت تعامل، مدیریت کلاس، ارزشیابی آموزشی، انگیزش یادگیرندگان و میزان بهره وری فرایند تدریس است. نتایج نشان می دهد که استفاده هدفمند از محیط های یادگیری الکترونیکی، همراه با ارتقای مهارت های دیجیتال معلمان و دانش آموزان، می تواند کیفیت آموزش را افزایش دهد. در مقابل، محدودیت های زیرساختی، تفاوت در سطح مهارت کاربران و چالش های مرتبط با ارزشیابی، از عوامل تاثیرگذار بر میزان موفقیت این محیط ها محسوب می شوند. یافته های این پژوهش می تواند در برنامه ریزی آموزشی، توسعه زیرساخت های یادگیری الکترونیکی و بهبود سیاست های آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.واژگان کلیدی: یادگیری الکترونیکی، کیفیت آموزش، عملکرد تحصیلی، معلمان، فناوری آموزشی، آموزش مجازی، محیط های یادگیری.