بررسی تاثیر سبک رهبری آموزشی کادر مدیریت دبیرستان بر ارتقای اشتیاق شغلی و خودکارآمدی تدریس دبیران

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک رهبری آموزشی کادر مدیریت دبیرستان بر ارتقای اشتیاق شغلی و خودکارآمدی تدریس دبیران انجام شد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی مبتنی بر مدل سازی معادلات ساختاری (SEM) است. جامعه آماری پژوهش را کلیه دبیران شاغل در دبیرستان های دوره های اول و دوم مناطق بیست گانه آموزش و پرورش شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آن ها بر اساس جدول کرجسی و مورگان، تعداد ۴۰۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه های استاندارد رهبری آموزشی هالینجر و مورفی (۱۹۸۵)، اشتیاق شغلی اوترخت شوفلی و بکر (۲۰۰۴) و خودکارآمدی تدریس چانن موران و هوی (۲۰۰۱) استفاده شد که روایی سازه آن ها از طریق تحلیل عاملی تاییدی و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی بالاتر از ۰/۷۰ به تایید رسید. داده های به دست آمده با نرم افزارهای آماری SPSS و SmartPLS تحلیل شدند. نتایج مدل سازی ساختاری نشان داد که شاخص های برازش کلی مدل در وضعیت مطلوبی قرار دارند و سبک رهبری آموزشی کادر مدیریت تاثیر مستقیم، مثبت و معناداری بر اشتیاق شغلی (β=۰/۵۶\beta = ۰/۵۶β=۰/۵۶ ، p<۰/۰۰۱p < ۰/۰۰۱p<۰/۰۰۱) و خودکارآمدی تدریس دبیران (β=۰/۴۹\beta = ۰/۴۹β=۰/۴۹ ، p<۰/۰۰۱p < ۰/۰۰۱p<۰/۰۰۱) دارد؛ به طوری که این سبک رهبری توانسته است به ترتیب ۳۱ درصد و ۲۴ درصد از واریانس اشتیاق شغلی و خودکارآمدی معلمان را تبیین کند. بر اساس این یافته ها می توان نتیجه گرفت که گذار مدیران از شیوه های سنتی و اداری به نقش رهبری آموزشی، با حمایت تخصصی و ایجاد جو مثبت یادگیری، بستری بنیادین جهت افزایش انگیزه، شور حرفه ای و توانمندی تدریس دبیران فراهم می سازد.

کلیدواژه ها:

رهبری آموزشی ، اشتیاق شغلی ، خودکارآمدی تدریس ، کادر مدیریت ، دبیرستان.