چگونه توانستم با استفاده از شعر و موسیقی کودکانه، مهارت روخوانی دانش آموزان پایه اول را تقویت کنم؟

پایه اول ابتدایی، حساس ترین مرحله در نظام آموزشی است که در آن مهارت روخوانی به عنوان کلید اصلی یادگیری شناخته می شود. با این حال، یادگیری این مهارت برای نوآموزان به دلیل بافت دوزبانگی و روش های سنتی، غالبا با دشواری، اضطراب و کاهش انگیزه همراه است. پژوهش حاضر از نوع اقدام پژوهی و با هدف تقویت مهارت روخوانی دانش آموزان پایه اول دبستان در شهرستان هلیلان (استان ایلام) با استفاده از ابزار شعر و موسیقی کودکانه انجام گردید. جامعه هدف این پژوهش، دانش آموزان کلاس این جانب بودند که به دلیل تکلم به زبان مادری (لکی و کردی)، ضعف در آگاهی واج شناختی و فیلتر عاطفی بالا، دچار چالش هایی چون جداخوانی، مکث های طولانی و خطاهای تلفظی بودند. پس از گردآوری شواهد ۱ از طریق مشاهده، پیش آزمون روخوانی و مصاحبه با والدین، مداخله آموزشی در قالب چهار گام اصلی شامل طراحی «شعر-نشانه ها»، همخوانی ریتمیک همراه با ضرباهنگ دست، قصه گویی ملودیک و بازی های کلامی-موسیقایی به مرحله اجرا درآمد. یافته های حاصل از شواهد ۲ نشان داد که اجرای این مداخله شاداب و چندحسی، نه تنها میزان اضطراب و رفتارهای تنش زای نوآموزان را هنگام خواندن به طور چشمگیری کاهش داد، بلکه به واسطه تقویت حافظه شنیداری، سرعت و دقت روخوانی آنان را ارتقا بخشید و پدیده جداخوانی را برطرف کرد. در نتیجه، تلفیق ریتم و کلام منظوم توانست پل ارتباطی موثری میان زبان مادری و زبان رسمی برقرار ساخته و یادگیری را به تجربه ای پویا تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

روخوانی ، شعر کودکانه ، موسیقی آموزشی ، پایه اول ابتدایی ، دوزبانگی ، شهرستان هلیلان.