مدرسه بدون مقایسه: پرورش رشد فردی دانش آموزان با توجه به توانایی های فردی و شخصیت درونی

این مقاله با محوریت مدرسه بدون مقایسه، به بررسی ضرورت پرورش رشد فردی دانش آموزان بر پایه توانایی های فردی، ویژگی های شخصیتی و ظرفیت های درونی آنان می پردازد. هدف اصلی مقاله تبیین این مسئله است که مقایسه دانش آموزان با یکدیگر، اگرچه گاهی با نیت افزایش تلاش آموزشی انجام می شود، در عمل می تواند زمینه کاهش اعتماد به نفس، اضطراب تحصیلی، پنهان شدن استعدادها و شکل گیری خودپنداره منفی را فراهم سازد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این چارچوب، ابتدا مفهوم مدرسه بدون مقایسه و نسبت آن با عدالت آموزشی، کرامت انسانی و ارزشیابی رشدمدار بررسی شده و سپس نقش توانایی های فردی، شخصیت درونی، انگیزش، خودآگاهی، فضای کلاسی، رفتار معلم و حمایت خانواده در رشد همه جانبه دانش آموزان تحلیل گردیده است. نتایج مقاله نشان می دهد که مدرسه زمانی می تواند زمینه شکوفایی واقعی دانش آموزان را فراهم سازد که به جای رتبه محوری و همسان سازی آموزشی، مسیر رشد هر دانش آموز را بر اساس شرایط شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی او دنبال کند. بر همین اساس، بازنگری در شیوه های تشویق، بازخورد، ارزشیابی و تعامل تربیتی، از مهم ترین راهکارهای تحقق مدرسه انسان محور و رشدمدار به شمار می آید.

کلیدواژه ها:

مدرسه بدون مقایسه ، رشد فردی ، توانایی های فردی ، شخصیت درونی ، ارزشیابی رشدمدار ، کرامت دانش آموز