اثربخشی الگوی تدریس مبتنی بر هدفمندی و معنای زندگی بر انگیزش تحصیلی و بهزیستی تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف تبیین اثربخشی الگوی تدریس مبتنی بر هدفمندی و معنای زندگی بر انگیزش تحصیلی و بهزیستی تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. مسئله اصلی مقاله آن است که بخشی از افت انگیزه، بی میلی به یادگیری و ضعف احساس رضایت تحصیلی، تنها با تغییر محتوای آموزشی برطرف نمی شود، بلکه نیازمند بازنگری در شیوه تدریس و ایجاد پیوند روشن میان یادگیری، هدف شخصی، ارزش های تربیتی و معنای زندگی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این چارچوب، مفاهیم هدفمندی، معنای زندگی، انگیزش تحصیلی و بهزیستی تحصیلی از منظر تربیتی بررسی شده و سازوکارهای اثرگذاری تدریس معنامحور بر تجربه یادگیری دانش آموزان تحلیل گردیده است. نتایج مقاله نشان می دهد که تدریس مبتنی بر هدفمندی و معنای زندگی می تواند با افزایش احساس ارزشمندی درس، تقویت امید تحصیلی، ارتقای خودباوری، افزایش مشارکت کلاسی و کاهش بی انگیزگی، زمینه رشد انگیزش تحصیلی را فراهم سازد. همچنین این الگو از طریق ایجاد امنیت روانی، تقویت رابطه انسانی معلم و دانش آموز، معنادار ساختن فعالیت های آموزشی و افزایش احساس تعلق به مدرسه، به بهبود بهزیستی تحصیلی دانش آموزان کمک می کند.

کلیدواژه ها:

هدفمندی ، معنای زندگی ، انگیزش تحصیلی ، بهزیستی تحصیلی ، تدریس معنامحور ، دانش آموزان