ه‍وش مصنوعی و آموزش مهارت های نوآوری در مدارس دبیرستان

هدف این پژوهش، تحلیل نقش هوش مصنوعی در آموزش و تقویت مهارت های نوآوری دانش آموزان مدارس دبیرستانی است. گسترش سریع فناوری های هوش مصنوعی، به ویژه سامانه های یادگیری تطبیقی، ابزارهای مولد محتوا، تحلیل گرهای داده و محیط های هوشمند حل مسئله، ظرفیت های تازه ای را برای تحول در فرایند آموزش و یادگیری فراهم ساخته است. در این میان، مهارت های نوآوری شامل خلاقیت، تفکر انتقادی، حل مسئله، همکاری، سواد دیجیتال و توانایی تبدیل ایده به راه حل عملی، از مهم ترین شایستگی های موردنیاز دانش آموزان در قرن بیست ویکم محسوب می شوند. پژوهش حاضر با روش کتابخانه ای اسنادی و با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی داوری شده، کتاب ها، گزارش های سیاستی و اسناد معتبر بین المللی در حوزه هوش مصنوعی، آموزش مدرسه ای و مهارت های نوآوری گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد هوش مصنوعی، در صورت استفاده هدفمند و تحت هدایت معلم، می تواند از طریق شخصی سازی یادگیری، فراهم آوردن بازخورد فوری، حمایت از یادگیری پروژه محور، شبیه سازی موقعیت های مسئله محور و گسترش فرصت های ایده پردازی، به توسعه مهارت های نوآوری دانش آموزان کمک کند. با این حال، تحقق این ظرفیت مستلزم ارتقای سواد هوش مصنوعی معلمان و دانش آموزان، رعایت اصول اخلاقی، حفاظت از حریم خصوصی، دسترسی عادلانه به فناوری و طراحی برنامه های درسی متناسب است. بر این اساس، هوش مصنوعی نه جایگزین معلم، بلکه ابزاری مکمل برای تقویت یادگیری فعال و پرورش دانش آموزان نوآور تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های نوآوری ، دانش آموزان دبیرستانی ، آموزش متوسطه ، یادگیری شخصی سازی شده ، سواد هوش مصنوعی.