نقش هوش مصنوعی و فناوری های کمکی در شخصی سازی آموزش برای دانش آموزان مدارس استثنایی

آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدارس استثنایی همواره با چالش تنوع بالای ناتوانی ها و تفاوت های فردی در سرعت و سبک یادگیری مواجه بوده است. رویکردهای سنتی آموزش که مبتنی بر الگوی «یک نسخه برای همه» هستند، کارایی لازم را برای این قشر ندارند. مقاله حاضر به بررسی نقش هوش مصنوعی (AI) و فناوری های کمکی (AT) در شخصی سازی آموزش برای دانش آموزان مدارس استثنایی می پردازد. این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با مرور سیستماتیک منابع، نشان می دهد که چگونه ابزارهایی نظیر نرم افزارهای گفتاردرمانی هوشمند، واقعیت افزوده (AR)، واقعیت مجازی (VR) و سیستم های یادگیری تطبیقی می توانند برنامه آموزش انفرادی (IEP) را بهینه سازی کنند. یافته ها نشان می دهد که تلفیق این فناوری ها نه تنها منجر به بهبود مهارت های شناختی، ارتباطی و حرکتی دانش آموزان می شود، بلکه انگیزه یادگیری و استقلال آن ها را نیز به طور معناداری افزایش می دهد. با این حال، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، هزینه های بالا، کمبود محتوای بومی و نیاز به توانمندسازی معلمان، موانع جدی در مسیر پیاده سازی این فناوری ها هستند. در نهایت، راهکارهایی در سطح سیاست گذاری و عملیات آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری های کمکی ، آموزش شخصی سازی شده ، مدارس استثنایی ، آموزش فراگیر ، واقعیت افزوده.