نقش معلم در ایجاد محیط یادگیری حمایتگر و افزایش مشارکت دانش آموزان

محیط یادگیری حمایتگر یکی از عوامل مهم در ایجاد تجربه آموزشی مطلوب و افزایش مشارکت دانش آموزان در فرایند یادگیری است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش معلم در ایجاد محیط یادگیری حمایتگر و افزایش مشارکت دانش آموزان و با رویکرد مروری انجام شده است. در این پژوهش، منابع و مطالعات مرتبط با حمایت عاطفی، امنیت روانی، ارتباط معلم و دانش آموز، مدیریت کلاس، بازخورد، انگیزش و مشارکت تحصیلی بررسی و تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد معلم از طریق ایجاد روابط مبتنی بر اعتماد و احترام، توجه به نیازها و تفاوت های فردی، ارائه بازخورد سازنده، کاهش اضطراب و فراهم کردن فرصت مشارکت می تواند محیطی امن و انگیزه بخش ایجاد کند. همچنین استفاده از روش های تدریس فعال، فعالیت های مشارکتی و فناوری های آموزشی می تواند تعامل دانش آموزان با فرایند یادگیری را افزایش دهد. محیط حمایتگر با تقویت احساس تعلق، خودکارآمدی و انگیزش، زمینه مشارکت بیشتر دانش آموزان را فراهم می کند. بر این اساس، توانمندسازی معلمان در مهارت های ارتباطی، عاطفی و مدیریتی می تواند نقشی اساسی در ایجاد محیط های یادگیری حمایتگر و ارتقای مشارکت دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری حمایتگر ، معلم ، مشارکت دانش آموزان ، امنیت روانی ، انگیزش تحصیلی