عدالت آموزشی در عصر هوش مصنوعی؛ فرصت ها، شکاف ها و چالش های نوظهور

گسترش شتابان هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های جدیدی در زمینه عدالت آموزشی مواجه ساخته است. هدف پژوهش حاضر، بررسی فرصت ها، شکاف ها و چالش های نوظهور ناشی از کاربرد هوش مصنوعی در تحقق عدالت آموزشی است. این پژوهش با رویکرد مروری و با بررسی مطالعات و منابع علمی مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی یادگیری، ارائه بازخورد متناسب، شناسایی زودهنگام نیازهای آموزشی، توسعه فناوری های کمکی و افزایش دسترسی به منابع آموزشی می تواند به کاهش برخی نابرابری های آموزشی کمک کند. بااین حال، دسترسی نابرابر به اینترنت و تجهیزات، تفاوت در سواد دیجیتال و هوش مصنوعی، هزینه فناوری های پیشرفته، شکاف میان مناطق برخوردار و محروم و سوگیری الگوریتمی می تواند به تشدید نابرابری ها منجر شود. همچنین، حریم خصوصی، امنیت داده ها، شفافیت الگوریتم ها و وابستگی بیش از حد به فناوری از مهم ترین چالش های اخلاقی هستند. در مجموع، تحقق عدالت آموزشی در عصر هوش مصنوعی مستلزم دسترسی برابر، سیاست گذاری عادلانه، توانمندسازی معلمان، طراحی فراگیر و نظارت انسانی است.

کلیدواژه ها:

عدالت آموزشی ، هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، شکاف دیجیتال ، نابرابری آموزشی ، سواد هوش مصنوعی ، یادگیری شخصی سازی شده.