طراحی و دوخت با رویکرد ضایعات صفر راهکاری برای کاهش پسماند نساجی در صنعت پوشاک ایران

صنعت پوشاک ایران با چالش جدی تولید پسماندهای نساجی مواجه است؛ به گونه ای که در فرایند طراحی، الگوکشی و برش، به طور میانگین بین ۱۵ تا ۲۰ درصد پارچه به ضایعات تبدیل می شود. این حجم از دور ریز، علاوه بر تحمیل هزینه های اقتصادی به تولیدکنندگان، بار زیست محیطی قابل توجهی بر منابع طبیعی کشور وارد می آورد. رویکرد « ضایعات صفر» (Zero- Weste) به عنوان یکی از راهکارهای نوین مد پایدار، با باز تعریف روش های الگو کشی و چیدمان هوشمندانه قطعات بر روی پارچه، امکان کاهش چشمگیر پسماند را فراهم می سازد. پژوهش حاضر با هدف طراحی و پیاده سازی سه روش متفاوت الگوی ضایعات صفر ( هندسی مستطیلی، پازلی و منطبق بر پهنای پارچه) و مقایسه ان با روش سنتی در طراحی یک بلوز زنانه انجام شده است. روش تحقیق از نوع کاربردی- توسعه ای و بر اساس شبیه سازی الگو و دوخت نمونه های آزمایشی است. یافته های اولیه نشان می دهد که روش های ضایعات صفر می توانند ضایعات پارچه را تا ۹۰% کاهش دهند، هر چند با چالش هایی نظیر محدودیت در فرم دهی و افزایش زمان الگو کشی همراه هستند.نتایج این پژوهش می تواندراهنمای عملی برای طراحان و تولید کنندگان ایرانی در جهت حرکت به سمت تولید پایدار و بهینه سازی مصرف مواد اولیه باشد.

کلیدواژه ها:

مد پایدار ، ضایعات صفر ، الگوکشی ، طراحی و دوخت ، کاهش پسماند نساجی