روانشناسی یادگیری در عصر هوش مصنوعی؛ تغییر الگوهای شناختی و انگیزشی دانش آموزان

گسترش شتابان هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، فراتر از تغییر ابزارهای تدریس، الگوهای شناختی، انگیزشی و هیجانی دانش آموزان را نیز تحت تاثیر قرار داده است. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش هوش مصنوعی در تغییر فرایندهای شناختی و انگیزشی دانش آموزان و شناسایی فرصت ها و چالش های روان شناختی ناشی از استفاده از فناوری های هوشمند در یادگیری است. این پژوهش با رویکرد مروری و با بررسی مطالعات و منابع علمی مرتبط انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی آموزش، ارائه بازخورد فوری، دسترسی گسترده به منابع و فراهم کردن فرصت های متنوع تمرین می تواند توجه، مشارکت، خودتنظیمی و انگیزش یادگیری را تقویت کند. در مقابل، استفاده افراطی از فناوری ممکن است با کاهش تلاش شناختی، وابستگی ذهنی، حواس پرتی دیجیتال و تضعیف استقلال فکری همراه شود. بنابراین، بهره گیری موثر از هوش مصنوعی مستلزم حفظ نقش فعال دانش آموز، نظارت معلم و توجه هم زمان به ابعاد شناختی، انگیزشی و عاطفی یادگیری است.

کلیدواژه ها:

روان شناسی یادگیری ، هوش مصنوعی ، فرایندهای شناختی ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری هوشمند ، دانش آموزان ، یادگیری شخصی سازی شده.