تاثیر ادغام فناوری های آموزشی و سامانه های یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

گسترش شتابان فناوری های نوین اطلاعاتی و ارتباطی، ساختار سنتی تعلیم و تربیت را دستخوش دگرگونی های بنیادین کرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ادغام فناوری های آموزشی و سامانه های یادگیری الکترونیکی بر پیشرفت تحصیلی و انگیزش شناختی دانش آموزان انجام گرفت. این پژوهش از حیث هدف کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها، از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان دوره دوم ابتدایی و متوسطه اول تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۱۲۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و در دو گروه آزمایش (۶۰ نفر آموزش مبتنی بر ادغام سامانه های مدیریت یادگیری و ابزارهای چندرسانه ای تعاملی) و کنترل (۶۰ نفر آموزش به شیوه سنتی و متداول) جایگزین شدند. ابزار گردآوری داده ها شامل آزمون های استاندارد پیشرفت تحصیلی محقق ساخته و پرسشنامه استاندارد درگیری تحصیلی بود که روایی صوری، محتوایی و سازه آن ها توسط متخصصان علوم تربیتی و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید. داده های جمع آوری شده با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیری (ANCOVA) و چندمتغیری (MANCOVA) مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته های حاصل نشان داد که پس از تعدیل نمرات پیش آزمون، تفاوت معناداری میان میانگین نمرات پیشرفت تحصیلی و مولفه های یادگیری معنادار دانش آموزان در دو گروه وجود دارد و استفاده از فناوری های نوین آموزشی موجب بهبود شاخص های یادگیری در گروه آزمایش شده است. نتیجه گیری می شود که ادغام هدفمند پلتفرم های دیجیتال، امکان شخصی سازی آموزش و بازخورد فوری را فراهم ساخته و زمینه ارتقای عملکرد تحصیلی را هموار می سازد.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی ، سامانه های مدیریت یادگیری (LMS) ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری تعاملی ، چندرسانه ای های آموزشی ، شخصی سازی یادگیری.