بررسی رابطه بین سبک مدیریت لحظه های بحرانی معلم و احساس امنیت روانی دانش آموزان

این مقاله با هدف بررسی رابطه بین سبک مدیریت لحظه های بحرانی معلم و احساس امنیت روانی دانش آموزان تدوین شده است و می کوشد نشان دهد که واکنش های تربیتی معلم در موقعیت های تنش آلود، چگونه بر ادراک دانش آموز از آرامش، اعتماد، پذیرش و حمایت در کلاس درس اثر می گذارد. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است. در این رویکرد، مفاهیم مرتبط با لحظه های بحرانی، سبک های مدیریت معلم، امنیت روانی، روابط عاطفی کلاس، نظم تربیتی و پیامدهای رفتاری واکنش معلم تحلیل شده اند. یافته های مقاله نشان می دهد که مدیریت آگاهانه، حمایتگرانه، عادلانه و گفت وگومحور معلم می تواند از تبدیل تنش های کوچک به بحران های عمیق جلوگیری کند و احساس امنیت روانی دانش آموزان را افزایش دهد. در مقابل، واکنش های هیجانی، تحقیرآمیز، پیش بینی ناپذیر یا صرفا تنبیهی، زمینه اضطراب، سکوت اجباری، کاهش مشارکت، افت اعتماد و فاصله عاطفی از کلاس را تقویت می کند. نتایج همچنین بیانگر آن است که امنیت روانی دانش آموزان تنها محصول نبود تعارض نیست، بلکه نتیجه حضور فعال معلم در تنظیم هیجان، حفظ کرامت دانش آموز، ایجاد عدالت رفتاری، شنیدن محترمانه دیدگاه ها و مدیریت سنجیده لحظه های حساس آموزشی است. بر این اساس، توانمندسازی معلمان در مدیریت بحران های کلاسی از الزامات ارتقای کیفیت یادگیری و سلامت روانی مدرسه به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران کلاسی ، امنیت روانی ، سبک مدیریت ، سلامت روانی ، دانش آموزان ، فضای عاطفی کلاس