اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشخوار فکری و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به افسردگی

افسردگی از اختلالات شایع روانی است که با کاهش خلق، افت انگیزش، بدبینی نسبت به آینده، کاهش کارکرد فردی و اختلال در روابط اجتماعی همراه است و در بسیاری از موارد با نشخوار فکری، احساس درماندگی و کاهش کیفیت زندگی پیوند مستقیم دارد. هدف مقاله حاضر بررسی اثربخشی درمان شناختی رفتاری بر کاهش نشخوار فکری و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به افسردگی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است و در آن مفاهیم افسردگی، نشخوار فکری، کیفیت زندگی و اصول درمان شناختی رفتاری از منظر روان شناختی تبیین شده اند. نتایج بررسی ها نشان می دهد درمان شناختی رفتاری با شناسایی افکار منفی خودکار، اصلاح باورهای ناکارآمد، آموزش بازسازی شناختی، تقویت مهارت حل مسئله و فعال سازی رفتاری می تواند چرخه تکرارشونده نشخوار فکری را کاهش دهد و زمینه افزایش احساس کنترل، امید، رضایت از زندگی و بهبود روابط فردی و اجتماعی را فراهم سازد. یافته های مقاله بیانگر آن است که کاهش نشخوار فکری از مسیر تغییر الگوهای شناختی و رفتاری، نقش مهمی در کاهش شدت علائم افسردگی و ارتقای کیفیت زندگی دارد و استفاده منظم از فنون درمان شناختی رفتاری می تواند رویکردی موثر در مداخله های روان شناختی مرتبط با افسردگی باشد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی رفتاری ، افسردگی ، نشخوار فکری ، کیفیت زندگی ، بازسازی شناختی