تبیین مدل توانمندسازی دیجیتال معاونان آموزشی و تاثیر آن بر اثربخشی مدیریت فرایندهای آموزشی در مدارس

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 13

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SPERO05_254

تاریخ نمایه سازی: 22 شهریور 1405

چکیده مقاله:

تحول دیجیتال در نظام های آموزشی، نقش معاونان آموزشی را از مدیران اداری سنتی به رهبران یادگیری دیجیتال و تسهیلگران فرایندهای فناورانه ارتقا داده است و همین تغییر نقش، ضرورت طراحی چارچوب های نظام مند توانمندسازی دیجیتال را در سطح مدیریت میانی مدارس برجسته ساخته است. پژوهش حاضر با هدف تبیین مدل توانمندسازی دیجیتال معاونان آموزشی و واکاوی تاثیر آن بر اثربخشی مدیریت فرایندهای آموزشی در مدارس انجام شده است. در این مطالعه، توانمندسازی دیجیتال به عنوان سازه ای چندبعدی شامل سواد فناورانه، توانایی طراحی محیط های یادگیری ترکیبی، مهارت تحلیل داده های آموزشی، رهبری تغییر دیجیتال، نگرش پذیرش نوآوری و اخلاق حرفه ای در فضای مجازی مفهوم سازی شده است؛ در حالی که اثربخشی مدیریت فرایندهای آموزشی با شاخص هایی چون به هنگام سازی برنامه های درسی، پایش داده محور پیشرفت تحصیلی دانش آموزان، هماهنگی اثربخش میان فعالان مدرسه و بهبود مستمر کیفیت یاددهی–یادگیری سنجیده می شود. مبانی نظری پژوهش بر مدل های پذیرش فناوری، رهبری دیجیتال، سازمان های یادگیرنده و چارچوب صلاحیت های حرفه ای مربیان دیجیتال استوار است. یافته های مرور نظام مند پژوهش های داخلی و خارجی نشان می دهد که میان مولفه های توانمندسازی دیجیتال مدیران میانی و شاخص های اثربخشی آموزشی رابطه ای مثبت و معنادار وجود دارد؛ به گونه ای که رهبری دیجیتال معاونان آموزشی، ضمن ارتقای انگیزه و خودکارآمدی معلمان، یکپارچگی فناوری در کلاس درس را تسهیل و موانع ساختاری یکپارچه سازی را کاهش می دهد. همچنین سواد تحلیل داده های آموزشی، تصمیم گیری های مبتنی بر شواهد را ممکن می سازد و به بهبود برنامه ریزی آموزشی، شناسایی زودهنگام دانش آموزان در معرض افت تحصیلی و تعدیل راهبردهای تدریس منجر می شود. بر این اساس، مدل پیشنهادی پژوهش در سه سطح طراحی شده است: سطح فردی (دانش، مهارت و نگرش دیجیتال)، سطح سازمانی (زیرساخت، حمایت مدیر، فرهنگ یادگیری سازمانی و نظام انگیزشی) و سطح محیطی (سیاست های کلان، شبکه های حرفه ای و تعامل با خانواده ها). برآیند این سه سطح از طریق فرایندهای میانجی چون خودکارآمدی دیجیتال، انگیزش درونی معلمان و اقدام پژوهی حرفه ای بر اثربخشی مدیریت فرایندهای آموزشی اثر می گذارد. نتایج نشان می دهد سرمایه گذاری هدفمند در توانمندسازی دیجیتال معاونان آموزشی، نه یک هزینه اداری، بلکه راهبردی کلیدی برای ارتقای کیفیت آموزش، تحقق مدرسه هوشمند و پایدارسازی اصلاحات تربیتی است و برای سیاست گذاران، برنامه ریزان درسی و مدیران مدرسه ای کاربردهای عملی قابل توجهی دارد.

نویسندگان

ملیحه فرهادی

معاون آموزشی استان سمنان شهرستان شاهرود